Lingua lanceert #schrijfinuwkot

Bijgewerkt: mei 4



In deze tijden is het niet altijd makkelijk om je bezig te houden, de verveling kan bij sommigen al eens toeslaan. Bij anderen is deze tijd thuis dan weer een hele inspiratiebron om dingen neer te pennen. Hoe dan ook, wij dagen jullie uit om te schrijven in uw kot!


Schrijf een gedicht of korte tekst over hoe je je voelt deze dagen. Of net niet, schrijf over het gezellige weer en de natuur. Schrijf over je dromen, over wat je wil doen na deze semi-lockdown. Je kan zelfs iets schrijven over je kat of hond, dat onderwerp maakt eigenlijk niet zo veel uit. Wij dagen je gewoon uit om iets leuk te schrijven en dat naar ons door te sturen. Deze teksten en gedichten worden dan hier op deze pagina gepost, en zo creëren we samen een heuse online gedichtenmuur. Op die manier kan iedereen genieten van zijn of haar dagelijkse portie proza en poëzie.


Je gedicht kan je indienen via deze link. Dan plaatsen wij het artikel op deze pagina. Veel succes!

Naam: Margot Gysbrechts

Titel: Liefde in tijden van Lockdown


“Ik heb het gehad met dit hele gedoe”. Je kijkt me aan op FaceTime terwijl je die woorden uitspreekt en in je blik knapt er iets. Ik glimlach naar je, leg me iets beter in bed en vraag je wat je net bedoelt. Ik weet het wel, wat er nu gaat volgen maar praten over wat ons droevig maakt, is nooit slecht. “Het klinkt egoïstisch”, begin je, “maar ik mis jou gewoon. Het is een maand geleden sinds ik jou zag en ik ben vergeten hoe je lippen proeven”. Ik vertel je dat er niets egoïstisch is aan het gevoel dat we ervaren. Dat we allemaal, elk individu, het recht hebben om te voelen wat we voelen en dat we dit allemaal op een andere manier moeten doorkomen. Ik vertrouw je toe dat ik je mis, dat ik je geur mis en dat ik het mis om me ’s ochtends om te draaien en jou vredig te zien slapen. Ik fluister je ook nog toe - alsof niemand het mag weten - dat ik nu ook wel besef wat je voor me betekent. “Lach eens een keertje gij knap kind”, zeg ik tegen jou terwijl je verstoppertje speelt met je lakens. Je kruipt enkele centimeters terug naar boven en terwijl ik moet lachen om de duts-fase die je doormaakt, besef ik nu pas hoe liefde echt voelt. “Ik wil gewoon even een kus, snap je? Even bij jou kunnen zijn maar dat mag niet”. We zijn het gewoon om op jouw kleine kot samen te leven en kenden het gevoel van elkaar missen nog niet. We genoten van de avonden waarbij we vaak verdwenen van de wereld en we lachten om de stomste dingen. “We gaan elkaar snel genoeg kunnen kussen schat en dan laat ik jou niet meer los. Wat denk je daarvan?”. Ik weet hoe stom het klinkt om telkens maar naar die toekomst te verwijzen maar veel meer kan ik helaas niet bieden. “Ga je me echt niet beu geraken, na zo enkele weken of maanden lockdown? Misschien leer je wel zonder mij te leven, dat maakt me bang.” Ik denk even na en kom tot de conclusie dat een kus en knuffel op dit moment meer zou doen dan enkele losse zinnen. Het is moeilijk om haar te moeten missen en het is moeilijk om mezelf in te houden tegen al diegenen die de regels niet volgen. “Lief”, hoor ik mezelf zeggen, “leren leven zonder jou zal ik nooit doen. Hoogstens leer ik wat het is om jou te missen maar het is onmogelijk om te leren hoe ik dit zonder jou zou doen. Die 100 kilometer tussen ons doet geen afbreuk aan de liefde die ik voor jou voel hoor. Je geur mag dan wel vervagen in mijn lakens en de smaak van jouw kus is niet meer even helder maar ik ga niet vergeten hoe jij de enige bent die me kan doen lachen doorheen deze periode, ik ga niet vergeten hoe ik elke avond ernaar uit kijk om jou te kunnen zien en wees maar zeker dat ik nooit vergeet hoe fantastisch wij samen zijn. Dit gaat over, lieve schat, dat beloof ik jou en wanneer ze op het nieuws zeggen dat het opnieuw toegelaten is om je lief te zien, dan spring ik in mijn auto om die 100 kilometer te veranderen naar 100 millimeter”. Ik hoor je lachen om de stilte te doorbreken en dan weet ik dat het goed zit. “Kom, ga maar slapen nu lief. Morgen zijn we weer een dagje dichter bij die 100 millimeter” en terwijl ik nog snel “ik hou van jou” uit mijn mond laat ontsnappen, hoor ik hoe je ademhaling richting dromenland vertrekt. Morgen zijn we weer een dagje dichter bij elkaar, dat beloof ik je.


Naam: Artiest zonder Naam

Titel: Salinachten

Tekst:

Rozen zijn rood

Videe heet ook vol-au-vent

Ik mis keihard de Sali

En de frieten van de Jean

Naam: Cara Jacobs

Titel: teller

Tekst:

alweer een nieuw streepje erbij

op die dubieuze teller

ja, je wordt wat ouder

wat slimmer, wat feller

felicitaties, luid en stil

sijpelen traag binnen en de wereld

is liefdevol van toon

en toch, telkens weer opnieuw

voelt verjaren bijzonder gewoon

Naam: Thomas Nijskens

Titel: Avondsmoor

Tekst:

Zittend op de rand van het raam

muziek in, wereld buiten

Safke paffen, aant staren

Droge droefte achter mijn ogen

Doffe dromen en wazige herinneringen

Gin-tonic in mijn koffietas

Stilleven in de straten

Ik neem een trek

pak mijn briquet en steek mijn duim in de fik

Foto’s tot stof

As in mijn assenbak

Naam: H.B.

Naam van het gedicht: Simulatie van geluk

Tekst:

Ik kruip in de beschermende huls bestaande uit nummers van Blanco White

De zon op mijn gezicht creëert de volgende beschermingslaag

Zoals de atmosfeer houdt de frisse wind het geluk mee binnen de perken van mijn wereld.

Ondanks de simultane prikkeling van mijn zintuigen, voel ik iets wat in de buurt komt van rust.

De zon laat mijn zwarte broek branden, wat de realiteitszin verder ontmijnt.

Wanneer ik mijn ogen sluit zie ik helrood, terwijl ik me voel als in een voorstelling van de hemel.

Deze simulatie van geluk, mag eeuwig duren.

Naam: Anoniem

Naam van het gedicht: Als ik aan je denk

Tekst:

Als ik aan je denk,

Denk ik te weinig aan hoe het is

Dan denk ik vaak aan hoe het was

En aan hoe het zou kunnen zijn

Tot je mij vertelt hoe het is

Dan denk ik alleen nog aan hoe het was

Naam: Anoniem

Naam van het gedicht: dat groene bolletje

Tekst:

Het groene bolletje verscheen

Ik versteen

Mis jij mij ook?

Voel jij je ook alleen?

Het groene bolletje verdween

Naam: Ans Van Gasse

Naam van het gedicht: /

Tekst:

Ik mis het.

Wij missen het.

Het dansen tot het zwart is, de sigaretten uit een ander zijn jaszak roken

Tot ge niet meer weet

Rijden over straat met een zak vol overtijds brood

Zingend, lallend dat het leven goed is

Dat het virus bij een ander blijft

En dat de wereld in onze handen ligt.

De rand van een glas met mijn vinger doen zoemen

Zeuren om dat ene nummer, niet de remix

Nee niet die versie

Alstublief ja ik heb onder een steen gewoond

En ik haat 2019.

Ik mis het.

Ik mis de stress van ongeplande overstappen

Het geholder

En gebolder

Van de voertuigen die mijn doel dienen

Het niet weten waar ik heen ga

Wie ik zal zien

Hoe ze mij zullen noemen

Ik heb toch zo’n vreemde naam

Wie zal ik nu zijn

De man of de kever.

Ik mis het.

Horen dat er iets scheelt en met een taart aan uw deur komen staan

Ze samen opvreten

Even nadenken over nooit meer taart eten

En een donut gaan halen

Vegan weliswaar

Ik mis het.

Denken aan de taart van gisteren

En plonzen

Pletsen

Spetteren

Tot de calorieën van mijn benen glijden.

Ik mis het.

De rust.

In mijn hoofd.

Het weten

Dat de dingen vallen en de dagen rollen en dat ik elke dag weet waarvoor ik mijn benen strek.

Het voelen

Van anderen

Tegen en rondom mij

Het weten

Of alleszins denken

- Want ik heb me hier in het verleden al wel eens over durven vergissen –

Dat ge elkaar altijd hebt om te dragen en gedragen te worden.

Naam: A. Noniem

Titel: Het leven ontspringt

Tekst:

De mooiste bomen bloeien niet in mei,

Ze bloeien in mij.

Kerslaren, kerslaren, bossen vol.

Ik heb er mijn buik van vol.

Groei, groei, groei, boompje, groei.

Naam: Jeroen Bernaerts

Titel: Corona

Tekst:

Er was eens ver weg een dichter

Die dichtte met zijn deur op een kier

Die dichtte ver weg van hier

En kwam elke dag een beetje dichter

Elke dag wat dichter naar hier

Men dacht, ach die dicht zo ver weg

En na overvloedig overleg

Liet men de deur op een kier

En de dichter was nog nooit zo ver gegaan

Met het zaaien van ziekte en malheur

Als men de dichter zijn deur

Op tijd en openlijk had dichtgedaan

Naam: Rick Lime

Titel: /

Tekst:

Er was eens een virus uit Wuhan

Dat sprong van een dier op een man

Ik mijd nu de straten

en zit thuis, gelaten

Want dat was ik toch al van plan

Naam: Sarah-Lynn

Titel: Klaprozen

Tekst:

Verander mij tot ik pas in jouw perfecte plaatje

En gooi me dan weg met enkel mezelf verstoord tot een persoon dat ik niet meer ken

Een persoon dat jou erg goed wist te plezieren

Maar je interesse en mezelf wist ik daardoor te verliezen

Want een puzzel is maar zo leuk als het proces van het maken

En een klaproos is maar zo mooi zolang hij bloeit

Maar klaprozen groeien op verstoorde gronden

Dus gooi me maar weg

Als de verstoorde persoon tot wie jij me vormde

Dit artikel werd geschreven voor vanuituwkot.be, een online platform gecreëerd in coronatijden in opdracht van Universiteit Antwerpen.

Ben jij ook creatief bezig in quarantaine? Laat het ons weten!



Take care and stay safe

logo_UA_hor_zwart.jpg

Algemene info

www.info-coronavirus.be

 

Op deze website van de FOD Volksgezondheid vind je alle officiële informatie over het Coronavirus in België.

Thema's

Contact

Dit is een initiatief van UAntwerpen. 
 

Prinsstraat 13
2000 Antwerpen
Tel: + 32(0)3 265 41 11

Privacyverklaring

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon